WIJKBERICHTEN 11 MEI 2012
Bij zondag 13 mei. Op zondag 13 mei mogen we ons gelukkig prijzen met de medewerking van de Ichthuscantorij. Zij zal ons begeleiden met bekende en nog niet bekende liederen, waarbij het karakter van zondag Rogate (Bidt) zal worden recht gedaan. De evangelielezing is uit Johannes 15:9-17 over het gebod van de liefde. De brieflezing uit 1 Johannes 4:17-21 sluit daarbij aan, evenals Jesaja 45:15-19.
Afgelopen zondag ging het over de relatie tussen Jezus en zijn volgelingen, die is zoals de relatie tussen de wijnstok en de ranken. Komende zondag gaat het om de concrete toepassing daarvan. De verbondenheid tussen de leerlingen en Jezus wordt getypeerd door het onderhouden van het woord. Het Woord dat Jezus is en spreekt en dat van de Vader komt.
In de dienst in De Wetering (10.15 uur.) gaat de heer C. Elshout voor.
We wensen elkaar een goede dienst.
ds. Henk ten Napel
De Paastijd. We bevinden ons nog steeds in de Paastijd. De naam van de Zesde Paaszondag luidt in het Latijn: “Rogate” dat wil zeggen: “Bidt” of “Vraagt”. Deze naam is niet aan een psalm ontleend, maar heeft te maken met de biddagen voor het gewas, die in lang vervlogen tijd hun plaats hadden gedurende de drie dagen voor Hemelvaartsdag. Op Zondag Rogate (of Zondag “Bidt”) werd dan gelezen uit Johannes 16:24, waar Jezus zegt: “Bidt en gij zult ontvangen”. Dit bepaalt ons erbij dat opstanding vieren niet betekent dat er niets meer voor het leven te vragen is.
De gelovigen onderhielden deze gebedsdagen door te vasten ter voorbereiding op Hemelvaartsdag en te bidden voor een goede oogst. Het dauwtrappen dat in sommige streken in Nederland een gebruik is, komt waarschijnlijk voort uit een oud heidens ritueel dat tot doel had de natuur wakker te schudden uit haar winterslaap. Met zijn allen bij het krieken van de dageraad op blote voeten door het gras lopen, zou dat bevorderen.
In verschillende plaatsen in Engeland gaan op Hemelvaartsdag de parochianen met de dominee voorop langs de grenzen van de parochie. Tijdens deze processie wordt op verschillende plaatsen stil gestaan om te bidden om Gods bescherming voor de parochie. Daarbij worden de grenzen van de gemeente met stenen en takken bewerkt, waarschijnlijk met het doel de natuur wakker te maken, maar ook om nog eens voor iedereen duidelijk te maken waar de grenzen liggen.
Op de Veertigste Paasdag gedenken we de Hemelvaart van de Heer. De gemeente moet nu op eigen benen staan. De Heer gaat van ons heen, maar toch laat Hij ons niet alleen.
ds. Henk ten Napel
Veertigste Paasdag – Hemelvaart. Donderdag 17 mei 2012. Hemelvaart wordt al sinds jaar en dag tien dagen voor Pinksteren gevierd. Maar dit is niet altijd zo geweest. In het vroege Christendom was Hemelvaart een onderdeel van het Pinksterfeest. Pas in 386 maakt bisschop Chrysostomus melding van een hemelvaartviering op de veertigste dag na Pasen. Dat komt overeen met wat Handelingen 1,3 zegt: “Gedurende veertig dagen is Hij in hun midden verschenen”. De bijzondere betekenis van het getal 40 (40 dagen vasten vóór Pasen, 40 dagen vasten in de woestijn, 40 jaar van Egypte naar het Beloofde Land) speelt waarschijnlijk een rol. We trekken Hemelvaart in de Paassfeer, maar we maken ook ruimte voor Pinksteren.
Wij lezen de teksten volgens het leesrooster Ezechiël, 1, 3-5a.26-28a, Efeziërs 4, 1-13 en Lucas 24, 49-53. We zingen gez. 233: ‘Uw woord doet telkens weer de harten branden. Gij blijft nabij, o Heer met zegenende handen.
Dauwtrappen. Jaren geleden ging ik met Hemelvaart dauwtrappen en dan het liefst zo vroeg mogelijk. Het is zo schitterend om de zon te zien opkomen boven de Vlietlanden. Maar op 17 mei komt de zon op om 5.45 uur en dat is misschien wat vroeg voor de gemeente om uit de veren te komen… Nu stel ik voor om vóór de dienst een wandeling te maken door de Broekpolder.
Verzamelen om 8.00 uur bij De Polderpoort.
Opgeven: maandag 14 mei via riannenoordzij@zonnet.nl of 010-5913877.
Wij nemen broodjes of cake mee en drinken vóór de dienst om 9.30 uur koffie in de Rehobothkerk. Dus geen koffiedrinken na de dienst. Laten we de zon in ’t zicht krijgen.
Hartelijke groet van ds. Rianne Noordzij.
Pastoralia. De heer De Jonge, Claudius Civilislaan 322, is weer thuis uit het ziekenhuis na een operatie. We wensen hem een voorspoedig herstel toe. We leven mee met de familie Van den Brink, Olivier van Noortlaan 104, nu de heer Van den Brink in het ziekenhuis zulk slecht nieuws kreeg over zijn gezondheid. We wensen hem, zijn vrouw en hun dierbaren heel veel sterkte toe.
We feliciteren Wim Poot met de koninklijke onderscheiding die hij door burgemeester Bruinsma kreeg opgespeld. Een verdiende onderscheiding, voor het vele vrijwilligerswerk dat hij, ook in onze wijkgemeente, al jaren lang doet.
Als u graag wilt dat er een berichtje in Onderweg komt onder de pastoralia, bijvoorbeeld als u ziek bent of als u moet worden opgenomen in een ziekenhuis (of andere instelling), geeft u dat dan uiterlijk op vrijdag per mail of telefonisch door aan één van de pastores. Op vrijdag of maandagmorgen vroeg maken zij doorgaans de kopij voor Onderweg.
Inleveren boodschappen. Vorige week werden tassen uitgereikt om die te vullen met levensmiddelen voor de cliënten van de Voedselbank omdat op de vrijdag na Hemelvaartsdag uit Rotterdam niets wordt aangeleverd. Zondag a.s. worden de gevulde tassen en ‘losse’ levensmiddelen ingezameld. (Zie ook het bericht in de vorige Onderweg.)
Kledingactie. Op zaterdag 21 april was de jaarlijkse kledingactie voor Mensen in Nood. De organisatie meldde ons dat de inzameling bij de Rehobothkerk 1350 kg heeft opgebracht. In heel Vlaardingen was dit 3670 kg. Alle kledinggevers worden hartelijk bedankt. Behalve van diakenen en een enkele ouderling kregen wij aan het eind van de morgen spontane sjouwhulp van de mannen van het oud papier. Wat een geluk dat deze inzameling op dezelfde dag plaats vond!
Joke de Zwart
Wijkkas. In de maand april werden de volgende giften voor de wijkkas ontvangen:
Ontvangen via Petra Nijboer € 15 en via ds. Henk ten Napel € 150. Alle gevers weer hartelijk bedankt!!
Paul Faas - Wijkpenningmeester
Rekeningnummer 602928
In Memoriam Anthonia – Toos – Struis. Op 28 april hebben we afscheid genomen van Anthonia Struis. Zij is op 22 april overleden in de leeftijd van 83 jaar. Toos Struis ging ongehuwd door het leven en woonde samen met haar enige zuster mevrouw J. Gort-Struis in De Wetering, Claudius Civilislaan 254.
Anthonia Struis werd geboren in een gelovig gezin, waar de bijbel een belangrijke rol speelde. Haar ouders hadden een sigarenwinkel. En op zondag ging vader regelmatig uit preken naar de overkant. Tussen de wat zwaarmoedige gelovigen op de eilanden predikte hij een vrijer geloof, waarin ruimte was voor blijmoedigheid en ook voor vragen en twijfel. Anthonia groeide op in en open godsdienstige sfeer, waar geen plaats was voor rechtlijnigheid.
Ze was een bescheiden kind, verlegen zelfs toen ze nog klein was. Toch koos ze voor een beroep waar ze toch ook wel op de voorgrond moest treden. Ze werd kleuterleidster, want ze hield van kinderen. Zelf heeft ze geen kinderen gekregen, maar voor heel veel kinderen van andere mensen heeft ze veel betekend. Voor haar werk als kleuterleidster heeft zij veel waardering ondervonden. Zij was verbonden aan de kleuterschool KiVeVa in Schiedam. Kiveva is de afkorting van Kinderen van Een Vader. In de gang van de school hing een bekende afbeelding van Jezus die de kinderen naar zich toe liet komen. Het was een plaat die zij erg mooi vond en toen ze met pensioen ging heeft ze die plaat, ingelijst, als cadeau meegekregen. De plaat heeft altijd een plaatsje gehad in haar huis.
We lazen het verhaal dat bij deze plaat hoort (Markus 10:13-16) omdat dit verhaal voor haar een grote bron van inspiratie is geweest. Ze had een open instelling naar kinderen van allerlei afkomst, ook de kinderen van de Turkse gastarbeiders, wat in die tijd niet altijd vanzelfsprekend was. De laatste elf jaar van haar leven is ze ziek geweest. In die jaren is ze een gemakkelijke en dankbare patiënt geweest, die geduldige haar lot heeft gedragen, zonder te klagen. Die anderen niet tot last wilde zijn.
Wij mogen dankbaar zijn voor wat ze betekend heeft voor de mensen om haar heen, voor het goede gezelschap dat ze was. En voor de inspiratie die ze heeft mogen putten uit dat bijbelse verhaal over alle mensenkinderen die welkom zijn bij Jezus. Dat mag ook gelden voor haar, een mensenkind dat veilig geborgen is bij onze Heer. Onze gedachten zijn bij haar zuster, die nu alleen achterblijft.
ds. Henk ten Napel
In Memoriam Katharina van Leeuwen – van der Krans. Op 24 april 2012 is op 95-jarige leeftijd overleden Katharina van Leeuwen – van der Krans. Ze was sinds 2004 weduwe van Izaäk van Leeuwen, met wie ze 58 jaar getrouwd is geweest. Trien en Ies hadden elkaar voor de Tweede Wereldoorlog leren kennen via de catechisatie en al gauw na de oorlog zijn ze getrouwd. Met haar 95 jaren, en ondanks haar slechthorendheid, blaakte ze nog van levenslust. Ze wilde wel honderd worden. Ze genoot van het leven, dat ze dankbaar uit Gods hand ontving. Ze had een bewonderenswaardige positieve kijk op het leven, waar haar kinderen en kleinkinderen tijdens de afscheidsdienst op 2 mei van getuigden.
Hoopvol in het leven staan, dat is wat haar kenmerkte. Die hoop was vooral gericht op het hier en nu. Zij geloofde dat zij op de aarde was om in het leven nu, haar verantwoordelijkheid te nemen. Om een verschil te maken voor de mensen om haar heen. In het milieu waar zij werd geboren, was het niet gebruikelijk dat kinderen studeerden, en zeker meisjes niet. Zij moest nettenboetster worden, zeer tegen haar zin. Zij had het liefst schooljuffrouw willen worden, maar dat zat er niet in. Toch heeft ze in haar leven steeds manieren gezocht om een steentje bij te dragen aan de maatschappij. Zondagsschooljuf is ze wel geworden. Ze werd actief in het CDA, in de vrouwenclub en in de ouderenbond. Ze was actief in het kerkelijk leven en werd voorzitter van het Ichthuskerkkoor. Zij was er van overtuigd dat je je talenten moest gebruiken en inzetten voor een betere wereld, waarvan ze vast geloofde dat die zou komen.
Dat geloof was niet vast omlijnd. Of er een hemel op haar wachtte, dat wist ze niet. Dat vond ze ook niet ze belangrijk. Het was met haar geloof misschien zoals Paulus het ook zegt: wat dat betreft schiet ons kennen te kort. Als je kind bent, heb je misschien heel concrete denkbeelden over het leven met God. Maar als je volwassen bent dan vervagen die concrete denkbeelden. Wat je als kind zo duidelijk voor je zag, dat zie je als je ouder bent, als een wazig spiegelbeeld. Een spiegel vol raadselen. Je kunt nog net iets onderscheiden, maar daar is ook alles mee gezegd. Maar dat het goed zal zijn, daar kunnen we op rekenen, omdat het gebaseerd is op de liefde van God.
Die liefde van God is de grond voor onze hoop. Zoals Johannes het ziet in zijn dromen. Hij droomt over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Het is een droom vol hoop. De aarde wordt een plaats waar het leven goed is voor iedereen. God zelf komt er wonen onder de mensen. En alles wat het leven op aarde verdrietig maakt is er niet meer. Het is een droom die ook Katharina hoop heeft gegeven. Zij zag die mooie wereld voor zich. Dat inspireerde haar om zich in deze wereld in te zetten. Met die hoop en dat vertrouwen hebben wij haar uit handen gegeven, in de handen van de levende God.
ds. Henk ten Napel
In Memoriam Maartje de Hoog. Op 25 april is in haar kamer in De Wetering overleden Maartje de Hoog. Ze mocht de gezegende leeftijd van 98 jaar krijgen. Maartje, voor de meeste “tante Ma”, is in Dirksland geboren. Naar die plaats ging altijd haar hart nog uit. Ze kwam uit een streng gereformeerd gezin van negen kinderen. Als jong meisje wilde ze graag zendingszuster worden maar dat mocht niet van haar ouders.. Ze ging werken in Maassluis, later in Dordrecht in de verzorging. Weer later in het Hoflaan-ziekenhuis in Vlaardingen en vervolgens in het Holyziekenhuis. Daarna gezinsverzorgster, meestal bij oudere mensen. Tante Ma is nooit getrouwd geweest. Ze deed veel kerkenwerk en was diaken in de Pniëlwijk. Ze hield van het verenigingsleven, was 30 jaar lid van de PCOB, ging graag naar de Soos. De laatste zestien jaar woonde ze in de aanleunwoning van De Wetering. De laatste jaren voelde ze zich alleen. Haar vriendinnen vielen weg. Met Kerst had ze eens drie dagen niemand gezien of gesproken. Daar had ze het moeilijk mee. Ze stond op de lijst om met vakantie een weekje naar Putten te gaan. Ze heeft gehuild omdat dat op het laatst niet door kon gaan..
Tante Ma was een gelovige vrouw. De laatste jaren kon ze niet meer zo naar de kerk. Bij de zaterdagavondsluiting in De Wetering was ze altijd aanwezig. Ze zei eens : “Ik heb zo’n lange voorbereidingstijd gehad om naar het einde te leven, we zien elkaar later wel weer terug”.
Haar gehoor werd minder, het gezichtsvermogen ging achteruit. Haar gedachten en geheugen waren echter nog erg goed. Ze zei: “Ik zou in de hemel wakker willen worden”. Afgelopen weken werden haar krachten minder en nu is ze rustig ingeslapen. Op woensdag 2 mei hebben we haar begraven na een dienst in de aula, waarin naar voren kwam dat haar leven bestaan had uit dankbaarheid en zorgzaamheid. Geen zelfverheffing en streven naar zaken die verloren kunnen gaan maar een zoeken en wachten en verwachten van het Rijk dat komen gaat.
Boven de rouwkaart staat “Veilig in Jezus armen “ We mogen er vanuit gaan dat dit verlangen voor tante Ma vervuld is. Wij bidden dat haar leven tot zegen mag zijn voor haar familie en allen die haar gekend hebben
Jan Zegwaard
Agenda
Maandag 14 mei: handwerken in de Rehobothkerk.
U bent van harte welkom van 13.30 uur - 16.00 uur.
Woensdag 16 mei, 15.00 uur: Bijbellezing in Soenda, geleid door de heer Wim Poot.
Lunchconcert in de Grote Kerk te Vlaardingen op donderdag 17 mei van 12.45 – 13.15 uur door Aad Zoutendijk, de organist van de kerk. U kunt dan luisteren naar werken van Johann G. Walther, Johann Seb. Bach, François Couperin, François Benoist en naar een improvisatie van de organist.
Zondag, om 9.30 uur en 21.30 uur, zendt Omroep Wetering dit programma uit op 107.8 MHz. in de ether, 105.9 op de Vlaardingse kabel en via www.omroepvlaardingen.nl
